dicht op de huid


In maart werkte vGtO in een kunstzinnig-educatief project Factor 80*10*60*. Een project op initiatief van Cultuurmij Oost om ouderen (70plus) en jongeren (11-12) met elkaar te verbinden, te laten samenwerken door en met kunstenaars. Ons idee was om iets te doen waar beide groepen vertrouwd mee zijn; kleding. Dat wat letterlijk ‘dicht op de huid’ zit en waarmee identiteit kan worden uitgedrukt. Tweedehands kleding, accessoires zoals riemen tassen schoenen e.d maar ook andere materialen en dingen worden ingezet voor onderzoek, deconstructie en creatie van kleding en mode. Zo plukte iemand een knuffelbeest leeg en zette het ding op zijn hoofd. De foto daarvan deed me denken aan een foto in mijn geschiedenisboek op mijn middelbare school. Van een beeld van keizer Marcus Aurelius als Hercules, de held die met zijn handen een leeuw bevocht en de ondoordringbare huid van het beest als harnas gebruikte.
Een (oer)mythe die opnieuw verteld wordt door een jongen -die Troy heet- in het dorp Angeren.

voorzetsels


Kunstenaar /vriendin  Lieke Göbbels is door ziekte aan huis gekluisterd en maakt haar kunst thuis aan de eettafel. Haar werk en huishouden zijn door elkaar gerommeld. De kunst is nauwelijks van – wat heet- het leven te onderscheiden. Kunstenaars wordt vaak gevraagd; “Kun je van je kunst leven?”. Waarop een gevatte kunstenaar antwoordde; “Ik leef niet ván mijn maar vóór mijn kunst”. Een beetje pathetisch is dat wel, voor Lieke Göbbels gelden andere voorzetsels : bij, binnen, door, in, met, naar, om, onder, op, tot, tussen en uit de kunst.

autobiografische winterjas

Het is winter en vGtO-Terry draagt haar zelfgemaakte jas met daarop geborduurd haar naamheilige Theresia en vogels van park en bos. De vogels die zij tegenkomt bij het uitlaten van Lola, haar hond. Lola is verzot op tennisballen die zij met regelmaat kwijtraakt maar andere ook weer terugvindt, vandaar de Heilige Antonius in kruissteek.

Weissenbruch schildert Aarsman

aarsman01 weissenbruch01vGtO René zag de tentoonstelling van Jan Weissenbruch in het Teylersmuseum in Haarlem en dat was wonderlijk. Eerder die zondag in de morgen fietsend door een stil Amsterdam onder een strak blauwe ijskoude lucht was al even wonderlijk. De ervaring van dat wonderlijke komt misschien door het licht, het ‘Hollandse licht’, het geschilderde ‘Hollandse licht’, waar al zo veel over gezegd is.
Het gaat er ook om waar het licht op valt; bij Weissenbruch zijn dat bijna willekeurige uitsneden van het landschap, van de stad. Hij schildert de foto’s van Hans Aarsman met het oog van een technische camera. Nu komt dat pittoresk over maar in de tijd van Jan was dat niet zo, net zoals de foto’s van Hans niet pittoresk bedoeld zijn. De uitsneden zijn lukraak, er is eigenlijk niets bijzonders te zien en dat is juist zo hemels, onder die blauwe luchten met hier en daar en af toe witte wolken.

beelden van en voor

tonni_vgto
Kunstenaar/vriend Tonni van Sommeren maakt al een hele tijd (digitale) fotomontages/collages. En dat doet hij nu ook met ‘beeldjes’. vGtO kocht in  tweehandswinkels alvast wat nieuw materiaal voor hem.
voor-tvs_vgto

Café Belgica

Een weekeinde België via Gent – museum Dr Guislain -, naar Oostende. Daar het Ensorhuis bezocht. En dan zie je dat de kunst van James Ensor gewoon zijn leven weergeeft. Wat afwijkend, vreemd, absurd, kronkelig en grotesk overkomt is gewoon voorhanden. Niet of nauwelijks verzonnen. Het is, ik wil niet zeggen het heerst, overal in België, in de taal, de architectuur, het café en last but not least in de kunst.

guislain_vgto ensorhuis_vgto

pianokruk James Ensor

temperatuur is goed

Vorige week was vGtO-René op het atelier van Walter van der Cruijsen in Nijmegen. Hij maakt schilderijen met kleurbanen. Tijdens het maken plakt hij de banen af met schilderstape. Met medeweten van de kunstenaar nam ik strook mee en heb een deel daarvan boven de thermostaat geplakt.

crying in the chapel

 


Op zaterdag 27 en zondag 28 augustus vond CODE ROOD x Tranzitdisplay: MOVING IMAGES (onderdeel van Sonsbeek 2016) plaats, op de Buitenplaats Koningsweg in Arnhem. 

Architectuur/sculptuur die beweegt. Beweegt in de zin van ‘niet stil staat’ maar ook in de zin van ‘ontroert’. In de houten kapel op het terrein bouwde vGtO een werk onder het motto ‘You saw me crying in the chapel’: een treurig hangend, gotisch kruisgewelf van softe steenstrips en verder vrij associërend op capella, manteltje, de knielende Elvis die zijn cape uitspreidt en vlinder, ‘kapel’ genoemd in het oud Nederlands.

foto CODE ROOD

 



Kijkkasten van de Tijd

Voor ‘Echo van de Tijd’ een kunst-cultuurhistorisch festival maakte vGtO (in juli) 7 kijkkasten.
De kastjes richten zich op de plaatsen waar eens gebouwen stonden op en rond het landgoed de Hemelse Berg in Oosterbeek.
In de kastjes verder verwijzingen naar gebeurtenissen en de geschiedenis. En het plezier om met kinderlijk eenvoudige middelen in een andere wereld te zijn.